Een jaar of 2 geleden  (het preciese jaar weet ik zo 1-2-3 even niet), deelde ik met jullie mijn marco borsato avontuur.
Het optreden van het 'witte licht' in het gelderdome in Arnhem, een heuze belevenis.
De hele stad stond in het teken van deze concert reeks, de restaurantjes hadden marco borsato menu's en overal waar je liep schalde zijn stem uit de speaker.
Natuurlijk kon je het niet maken om in iets roods of zwarts aan te komen zetten, en zag je dus dat iedereen zijn best had gedaan om met iets wits voor de dag te komen.

Na marco borsato waren er nog een aantal artiesten die in het gelderome mochten staan,
paul de leeuw in rosso, – linol richie (of hoe je het ook schrijft, jullie weten vast wie ik bedoel) in rosso.
En ook zij deden dat best leuk hoor, ik zou liegen als ik dat zou gaan ontkennen.
Maar er kan natuurlijk maar een marco borasto in rosso zijn hxe9!

Ahum, maar nu moet ik bekennen: 8 oktober zit deze meid weer in Arnhem, – in het gelderdome.
Te kijken naar een 'in rosso concert', van 2 leuke, – jonge, – volendamse jongens.
Ik had er nooit aan gedacht om daar naar toe te gaan, ervan uitgaand dat ik niemand ken die met me mee zou gaan.
Want je kan nog zoveel willen, – en proberen te veranderen aan je man, de muziek smaak van mij en mijn lieverd zullen altijd verschillend blijven.

Ware het niet dat ik sinds kort een onwijs leuke nieuwe collega heb, met wie ik het uitstekend kan vinden.
En die mij dus vertelde dat wat er ook gebeurd: zij zou, moest en ging naar nick & simon.
En of ik het leuk zou vinden om ook mee te gaan….
nou, ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen wat mijn antwoord was hxe9?!

We wilden eerst wat staanplaatsen, maar die collega in kwestie belde me net even op met de mededeling dat deze kaarten al uitverkocht zijn.
Nu hebben we een zit plaats, waar we nick en simon waarschijnlijk niet heel goed kunnen zien.
maar er was haar wel verteld dat er veel schermen hangen, en de prijs was aangenaam dus ik zeg: top geregeldd meiss….

Het is alweer 14 mei,mijn o mijn wat gaat de tijd toch super snel.
Wie geeft er een positief antwoord op de vraag of iemand de tijd even stop wil zetten, of in elk geval wat minder hard wil laten gaan.
Mijn idee van: alleen december is een drukke maand, is dit jaar helemaal vervlogen.
Want sinds december voorbij is,heb ik alleen maar ongelofelijke leuke tijden en mooie momenten mee mogen maken.

Was ik een maand of wat geleden helemaal enthousiast omdat mijn mama en ik naar de toppers gaan, over 2 weken is dat gewoon alweer zover.
over 3 weken kijken wij op deze avond (bij wijze van spreken) terug op een onvergetelijk leuk en lollig avondje in de amsterdam arena.

Maar die zelfde zaterdag over 3 weken…Sta, zit, of lig ik samen met mijn allerliefste lieverd op het strand van scheveningen.
En dan hebben de toppers even plaats gemaakt voor niemand minder dan: Bryan adams, – Elton jhon, – de golden earing en do.

Mensen die dicht bij ons staan weten dat we al vanaf het eerste jaar dat we mekaar kennen, altijd naar concert @ sea gaan op de brouwersdam.
Vorig jaar lukte dit helaas niet, en ook dit jaar hebben we besloten om niet te gaan.
De prijzen van dit festijn zijn flink omhoog gegaan, en dan ook nog een slaap plaats voor 2 nachtjes zijn helaaas niet voor niks.

Maar zodra ik zag van het beach concert in scheveningen was ik gefasineerd, onwijs grote namen, – heerlijk aan zee en ook nog eens dicht bij huis.
alleen ook deze kaartjes kosten niet een rolletje drop en een viva, dus de hoop was al gevlogen.

Maar marije zou marije natuurlijk niet zijn als ze zich zomaar ergens bij neer zou leggen,
en ze is zo waanzinnig blij met vakantie veilingen, ze gunt haar zelf ,- haar mama, – haar vriend en andere mensen van wie ze veel houd op deze manier gewoon een keer in de maand een onvergetelijk uitje.

Het heeft dan wel een uur of 4 gekost, want de biedingen gingen van heel laag, – naar heel hoog en weer terug.
Maar dit meisje bleef bij de les, en ging niet over haar eigen bod wat ze in haar hoofd had heen.
En zo lukte het haar dan toch om 2 kaartjes te bemachtigen voor het beach concert in scheveningen, voor nog niet de helft wat normaal 1 kaartje kost.

dus lieve schat, 10 juni zijn wij 4 jaar samen.
en ik weet dat we het al super super druk hebben,maar ik weet ook dat je dit stiekem super leuk vind.
Dat we er weer een onvergetlijke ervaring bij kunnen schrijven samen,
en je weet ook dat ik liever van de ' doe' kadootjes ben dan van 'hier heb je een pakje' .
We gaan er samen een super onvergetlijke dag van maken, en daarna plakken we gewoon nog 70 jaar aan jou & mij samen vast,
en komen er nog minstens 1000 onvergetelijke mooie momenten bij…..

lotsss offf lovee xxx

Het is al weken prachtig en heerlijk weer, en daar geniet heel nederland natuurlijk volop van.
Zo ik ook natuurlijk, ik koop een nieuwe bikini, – leuke gympies, – en al mijn zomer kleding is weer uit de doos van zolder getoverd.
De kostbare uurtjes vrije tijd zijn heilig, en niemand die het waagt om die van mij af te pakken.
die uurtjes zijn namelijk van mij, en bepaal ik dus zelf waar ik die tijd aan besteed en wat ik doe.

Jullie weten namelijk allemaal dat ik in een  leuk, gezellig en vooral druk tuincentrum werk.
En druk is het de laatste weken…
ik raad daarom ook al mijn lieve vrienden en familie aan om vooral niet op vrijdag of zaterdag langs te komen, er is namelijk geen beginnen aan.

Maar ondanks dat het druk is in dat heerlijke tuincentrum, en ik weken van 50+ uur maak, zit ik heerlijk in mijn vel.
Er zijn dagen dat ik om kwart over 4 op sta om mee te gaan naar de veiling, en het dan rustig tot half 8 savonds vol hou om te blijven.
Ik doe lekker mijn ding, en de dingen die ik doe voelen goed aan en worden goed gevonden.

Omdat ik zo bomvol positieve energie zit, zijn naast al dat werken ook mijn vrije uurtjes heerlijk.
Ik wandel, ik sport enaanstaande  dinsdag begint dan eindelijk mijn eerste skate les.
Vriendlief en ik doen leuke en gezellige dingen samen en genietten bovenal volop van elkaar.
Heerlijk, dat een mens zich zo goed, – sterk, – en zelfverzekerd kan voelen.

voor nu, iedereen een fijne zondag…ik ga even van mijn kostbare vrije uurtjes genietten.

Vorig weekend waren we gezellig met zijn 6en een weekendje naar Weert, het was echt reuze gezellig.
Al was ik zo nu en dan een heerlijk mopperkontje, ik heb ervan genoten.
We hebben heerlijk gegegeten, leuke dingen gedaan: spelletjes gespeeld, trampoline gesprongen, gezwommen, vlaai gegeten, en een avondje gebowld.

Afgelopen vrijdag avond waren vriendlief en ik een avondje uit, samen naar de musical HAIR.
In ahoy, we dachten reuze bijtijds te zijn ware het niet dat er diverse wegen afgesloten waren.
we dachten lekker eerst nog even wat te eten, maar het regende pijpestelen, en toen we eenmaal binnen in de Ahoy waren mochten we hier niet meer uit.
En bestond ons diner dus uit een broodje kroket en frinkandel, voor martijn nog een broodje unox en voor mij een witte magnum.

Maar dat mocht de pret allemaal niet drukken, en ook niet dat de voorstelling 20 minuten later begon.
En dus ook 20 minuten langer zou gaan duren, en ik zaterdag werken moest.
En ook maakte het helemaal niks uit dat de voorstelling in het engels was, want de liedjes waren prachtig. (De spelers ook trouwens, en erg grappig.)
Het was gewoon al met al een hele mooie en onvergetelijke voorstelling.

En lang leve vakantieveilingen, en 'papa bedankt' want dankzij jou begin ik het eindelijk een beetje te leren.
Gister avond moest ik nog wat betalen op deze site, en toen zag ik de toppers voorbij schietten.
op zich niet boeiend, wel als je hier al jaren naartoe wilt en je weet dat je 'mams' dat ook graag zou willen.
Ik deed een bot, met de gedachte overboden te worden…niets was minder waar.
Mijn bod was het winnende bod, ik kreeg het spaans benauwd en me hart hield op met langzaam te slaan.

Ik ga naar de topperss, ik metteen mijn mam gebeld stijf van de adrenaline en die dacht dat ik een grapje maakte.
nou nee dus, mam: wij gaan echt naar de topperssss, eindelijk!!!!

Elke week maken vriendlief en ik een lijstje met wat we de komende week gaan eten,
dit omdat dat handig is wat boodschappen doen betreft.
Voor afgelopen zondag stond er lasanga op het programma, en ondanks dat me lief niet zo lekker
was had hij wel zin om dit te gaan eten.
Na een middagje niks en lekker lui doen, plofte we neer op de bank met een chippie en een glaasje wijn.

Zo rond kwart voor 7 zette we de oven aan om even voor te warmen, tot dat ik een 'kut' naast me hoor.
En geloof me, dat zegt vriendlief echt alleen maar als er echt iets ernstigs is.
En dat was er ook: die prachtig mooie lasanga was klaar gemaakt in een veel te grote oven schaal.
Een schaal die met geen mogelijkheid in ons 'ieniemienie' oventje past.

We kwamen beide niet meer bij van het lachen, tranen stroomde over ons wangen.
buik krampen en rare varkensgeluiden.
Maar hoe gaan we dit nu oplossen was de vraag.
Eerst de oven maar weer uit, en besloten een kopje soep te maken met veel vermicelli.
smaakte ook heerlijk, want ik zat eigenlijk al wel vol van al die lekkere vooraf hapjes.

Savonds laat belde we even naar schoon-paps en mams, met de vraag wat zei van plan waren om maandag te gaan eten.
Toen ze hier het antwoord nog niet op wisten te geven, hebben wij ons zelf maar bij ze
uitgenodigd en mee gedeeeld dat wij het eten mee zouden nemen.

En zo werd het onverwachts een heel leuk, gezellig en heerlijk maandag avondje.
schoonmama zei nog even vlak voordat ze wegging: Deze fout mogen jullie
wat mij betreft vaker maken…

Ik wil alle carnaval vierders heel erg bedanken, want dankzij dit geweldige feest is het heerlijk weer vandaag.
Een van de redenen van het vieren van carnaval is namelijk dat het begin van de lente word gevierd.
Nou, en van mij mag die lente dan nu ook eindelijk wel echt gaan beginnen hoor.

In eerste instantie wilden vriendlief en ik lekker in de tuin aan de gang, een stukje gaan wandelen, een eindje gaan fietsen en wat drinken bij het zeeltje.
toeval wou alleen dat vriendlief niet zo lekker was, en bovendien ook wat koorts had en dus echt niet naar buiten kon.
Een goed excuus om het kleine kamertje een beetje op te ruimen, te ordenen en het een en ander weg te gooien.

Na lang twijfelen, wikken en wegen besloot ik om wel even een frisse neus te halen.
Ik had eigenlijk willen gaan sporten vanmorgen, maar ik wou ook nog stofzuigen en schoonmaken dat ik dat sporten minder belangrijk vond.
En omdat het zonnetje scheen leek het me geweldig om even een stuk te gaan wandelen.
Tot puntje bij paaltje kwam, en ik helemaal geen zin had om alleen naar buiten te gaan, om alleen een eindje te gaan lopen.

Maar tijdens het opruimen van dat 'rommelkamertje' kwam ik mijn skates weer tegen,
die ik 2 jaar geleden vol enthousiasme gekocht had, en nadat ik een keer zo hard gevallen was zelfs nog peperdure beschermers gekocht om nog een keer zo,n ongeluk te voorkomen.
Maar je raad het al: als ik er 5 keer op geskate heb was het veel, vorig jaar heb ik ze zelfs met geen vinger aangeraakt.
En vandaag besloot ik dus vol goede moed, dat gaan we dit jaar anders doen.

Het was even een gevecht om ze goed aan te krijgen en het zweet brak me aan alle kanten uit, maar zodra ik buiten was ging het eigenlijk als vanzelf.
Het allermoeilijkste vind ik eigenlijk het rechtop blijven staan, ja ik heb nogal snel de neiging helemaal naar voren te gaan leunen en dat vind mijn ruggetje niet zo fijn. 
En het remmen natuurlijk, al geet het steeds een beetje beter ook vandaag was ik blij dat er een paaltje stond die ik beet kon grijpen.

Na 5 slagen voelde ik me benen al, en had ik het gevoel dat mijn voetjes in slaap waren gevallen en niet meer wakker wilde worden.
Maar ik had mezelf een doel gesteld, en ik zou marije niet zijn als ik bij voorbaat af zou haken (hoe bedoel je streng voor jezelf zijn).
Ik reed richting het spoor en bovenlangs weer terug, voor de mensen die geen idee hebben over welk spoor ik het heb…in totaal is het zo,n kilometer of 1,5, en dat binnen een kwartier tijd.
Vriendlief was verbaasd dat ik zo snel al terug was, maar toen ik over mijn rondje vertelde was die wel een beetje trots en vond hij het heel sportief.

Mijn skates en polsbeschermers liggen nu bij de voordeur, met de goede hoop dat wanneer ik de deur uit ga en ze zie liggen ik bedenk dat ik wel een rondje kan gaan skaten in plaats van de fiets te pakken.
Deze lente zullen jullie me dus vooral lopend ,- en skatend de straat op zien gaan,
met niet al teveel valpartijen en ongelukken…

Het voorjaar komt eraan, en ik ben weer terug van weg geweest.
Schrijven geeft me een heerlijk, goed, zelfverzekerd, en positief gevoel.
Maar de vraag is: wat ga ik dan weer keer op keer met jullie delen, wat willen jullie horen en wat willen jullie weten.

De afgelopen jaren heb ik namelijk al zoveel van mezelf laten zien, keer op keer een beetje meer over mezelf verteld.
Soms door middel van een gedicht, een songtekst of een mooie citaat.
Maar meestal met mijn eigen woorden, eigen belevenissen, en avonturen.
En geloof me: ik maak wat mee hoor op een dag, in een week.
Op het werk, tijdens het sporten, yoga, auto rijden, je kan het zo gek niet bedenken of ik weet
er een hilarisch leuk, grappig of soms verdrietig verhaal van te maken.

Zo ben ik momenteel druk met werken in de wereldwinkel eens in de 2 weken, en nee…
nu moetten jullie niet stiekem gaan lachen.
Want dat is heus niet alleen voor oude-geiten-wollen-sokken-typetjes hoor, toegegeven: ik ben
dan wel de jongste, en ik doe altijd iets 'hips' aan wanneer ik daar werk, maar ik vind het heerlijk.
Het is leuk, gezellig, ik leer nieuwe mensen kennen,  en ik doe iets voor de medemensen,
ja lieve mensen, het is nog eens vrijwillig ook.

En ik ben natuurlijk gaan sporten, 2 keer in de week doe ik aan fitniss en dan mag ik natuurlijk mijn wekelijkse avondje yoga niet vergeten.
Hier moest ik even aan wennen, en er zijn nog steeds momenten dat ik het niet makkelijk
vind om hier naartoe te gaan.
Je ligt daar in zo,n kringetje, allerlei 'rare' bewegingen uit te voeren, dan heb je nog het 'navoelen' ,
mijn buik die knort, en een buurman die snurkt.
En dan natuurlijk ook nog het gevoel dat iedereen die 'knorrende' buik dus hoort, naar me gaat liggen kijken en vervolgens kan ik me niet meer concentreren en ben ik dus voor niks naar yoga geweest…heel zenn!!!

Lieve mensen, ik hoop dat jullie zo nu en dan weer even bij me komen kijken.
Ik zal me best doen om jullie blijven te verassen!

Ik heb er zo vreselijk lang op moetten wachten, en het ging ook allemaal niet vanzelf.
Maar hier ben ik, degeen die ik zo dolgraag wil zijn.
en natuurlijk moet ik er nog steeds voor vechten, vechten om te bereiken wat ik zo dolgraag hebben wil, – vechten om te zijn, wie ik graag wil zijn.
Maar ik heb de afgelopen tijd ontdekt & ervaren;  dat als je iets heel graag wilt, dat het je dan ook lukt en dat je het krijgt.

Ik ben zo blij met degeen die ik nu ben dat het bijna niet te bevatten is, hoe gelukkig ik ben op dit moment.
Sommige mensen zullen me voor gek verklaren als ze bovenstaande zinnen lezen, en bij zich zelf denken dat een gek dit geschreven heb.
Ik laat ze maar lekker in die waan, daar ga ik geen tijd, – energie, -of uitleg aan geven.
want iedereen leeft zijn of haar leven op zijn manier, en dat mag ieder voor zich weten.

dus ik mag genietten van mijn slanke lijntje, wat ik aan het bereiken ben door op een gezonde manier met eten om te gaan.
Ik mag genietten van het feit dat ik kan gaan en staan waar ik zelf wil, sinds ik in het bezit ben van mijn rijbewijs wat dik 2,5 jaar geduurd heeft.
Ik mag genietten van mijn lieve vriendje, die mij respecteerd en accepteerd zoals ik ben.
Tuurlijk is het wennen voor hem om zo,n zelfstandig vriendinnetje te hebben ineens, die op pad gaat met vriendinnen.
Ik mag genietten van mijn vriendinnen, die (ook al zien, – spreken, – en horen we elkaar niet elke dag) er altijd voor mij zullen zijn.
Met wie ik uren lang kan lachen, – kletsen,- feesten, – en vriendinnen-dingen doen.
Ik mag genietten van mijn lieve papa en mama, die me steunen en motiveren om mezelf te ontwikkelen tot degeen die ik nu ben.
Me advies geven en zeggen dat ze trots op me zijn, met wat ik doe en hoe ik in het leven sta.
En natuurlijk mag ik ook genietten van mijn lieve collega's, met wie ik toch wel de meeste tijd van de week doorbreng.
ook met hun kan ik kletsen, huilen, lachen en natuurlijk heel hard werken en zorgen dat alles op rolletjes loopt.

Ik ben zo blij met mij, dat ik de dingen doe die ik leuk vind.
dat ik mijn tijd besteed aan de mensen die echt belangrijk voor me zijn.
Ik hoop echt dat het me lukt om nog heel lang te blijven, hoe ik het liefste wil zijn.

Vrolijk, – spontaan, – energiek, – lief, – een luisterend oor, – een goeie vriendin, – creatief, – ondernemend, – nieuwsgierig, – dicht bij mezelf kunnen blijven, – en natuurlijk: slank en mooi!!!

Vorige week woensdag was het dan zover, mijn ontmaagding in het geven van een workshop.
En toegegeven, het viel natuurlijk reuze mee en ik had me van te voren weer veel te druk gemaakt.
Maar dat maakt niet uit, want als ik die spanning niet gevoeld had.
Dan had ik deze avond hoogst waarschijnlijk heel anders ervaren.

Er waren maar liefst een moeder of 25, dus dat is niet niks.
en toen het aan mij gevraagd werd, of ik zin had om een workshop te geven riep ik spontaan ja.
Maar als ik geweten had dat er zo veel mama's op af zouden komen, had ik me wel even 3 keer
achter mijn oren gekrabt.

Van te voren mocht ik mezelf al heerlijk maken bij het idee wat we gingen maken,
en heb ik prachtige speldjes en pareltjes ingekocht.
alla materialen bij elkaar gezocht, en een lijstje gemaakt met de gewenste bloemen.
En die laatste keus was erg goed van mij, want ze gingen als warme broodjes de vazen in.

Natuurlijk was het voor mij een fluitje van een cent, om te maken wat we voor deze avond bedacht hadden.
Voor anderen leek het moeilijker dan dat het daadwerkelijk was, en werden ze al zenuwachtig bij het idee om ook te gaan freubelen.
En dan was er nog een derde groep, hier hoorde de moeders bij die net iets te bijdehand waren voor mij en waar ik dus ook geen raad mee wist.

Gelukkig wist ik die laatste groep snel van me af te schudden, en wat er gezegd was van me af te laten glijden.
En heb ik deze avond volop genoten van het enthousiasme dat door de kamer zweefde,
van de lachende gezichten die de bloemen op al die gezichtjes bezorgden.
en heb ik het meest genoten van alle lieve woorden, de complimentjes en de bedankjes voor deze gezellige avond.

die woorden hoor ik nog steeds, en dan…dan verschijnt er op mijn gezicht een glimlach.
En ben ik zo ontzettend trots op mezelf, dat ik…
ik, marije zwolle een workshop bloemschikken gegeven heb, aan 25 kakelende mama's!!!

Afgelopen weekend was het weer zover, ons jaarlijkse uitje naar Ossendrecht.
Een prachtig plaatsje vlakbij Bergen op zoom, een prachtig huisje in het bos.
En het was ook nog eens heerlijk weer, wel veel wind en een buitje maar dat hoort bij het bos.

Op vrijdag avond verasten we opa en oma al met ons aankomst, en het was gelijk gezellig en vetrouwd.
We keken wat tv, – lazen een boekje, – natuurlijk stonden onze monden niet stil, – en dronken we koffie en thee.
Toen moest er toch echt even gewerkt worden, de auto moest worden uitgeladen en de bedden opgemaakt.
Gelukkig was dit zo gebeurd om dat iedereen even mee hielp, en lag ik redelijk op tijd in mijn bedje.

Zaterdag bij tijds op, want er stond me lieverd en mij een heerlijke dag te wachten: we gingen naar bergen op zoom.
Beetje kijken, – beetje shoppen, – koffie drinken, – en heerlijk & lang lunchen.
Het was echt zo ontzettend fijn, om ouderwets weer een dagje zo samen te zijn en een beetje te zitte keuvelen.

Zondag hebben we heerlijk ontbeten, dit keer hadden we namelijk wel aan de broodje xe9n aan de oven gedacht.
Een heerlijk engels eitje en een kopje thee, en we begonnen de dag helemaal perfect.
Want we zouden na het ontbijt het bos in gaan, op zoek naar herfst materialen.

Het is me ook dit jaar weer gelukt om oma te verslaan met het aantal dennenappels, -
eikeltjes, – tammekastanjes en noem het allemaal maar op.
en in me hoofd heb ik daar natuurlijk alweer allemaal leuke dingen mee gedaan, nadeel is alleen dat ze even moetten drogen…

Maar ik heb geduld, tot die tijd denk ik terug aan een heerlijk weekend.
Wat ik doorbracht met de mensen waar ik voor me hele leven het meest van zal houden.
Lieve schat, lieve op, lieve oma…
Heel erg bedankt voor het ontzettende heerlijk weekend genietten en bijtanken,
Op naar volgend jaar ossendrecht,
En ik blijf nagenietten tot die tijd…